Hikaye 7 – Tren

Evlilik çalışmaları sırasında unutulmaması gerekenlerden biri de bu yolda yalnız olmadığınızdır..

Yine uzun süreli bir talip olunma süreci daha başarısız olmuştu. Yine bir kaç ay, değişik umutlarla beklemiş ve yine sonuç alamamıştım. Olayın duygusal boyutu kendini iyiden iyiye gösteriyordu. Bizim mahallenin gençleri olarak kendi kendine gelin güvey olma ve platonik yaşama konusunda üstümüze yoktur zaten. Bu yüzden en ufak bir umutlanma sonrasında yaşanan olumsuzluklar, pek çaktırmasakta, içimizi burkuveriyor. İsyan etmesek de kızıyoruz, kime ya da neye kızıyoruz orası meçhul. Derken mod değişiveriyor, kriterler azalıyor, “yeter lan herhangi bi kızla evlenip bu işe noktayı koyacağım” şeklinde naralar atıyorsun.

Tevafuk bu ya, tamda böyle bir ruh halindeyken pek muhterem Teyzem bana *Serpil kızımızdan bahsetti. Teyzemin yurtdışında yaşamasına rağmen bu tarz bir girişimde bulunması hoşuma gitti gerçekten. Kilometrelerce uzaktan potansiyel gelin adayı tavsiyesi geliyor sonuçta. Neyse, Serpil kızımız; zaman zaman teyzemlerin evine gelen, yurtdışına öğrenim görmek için giden bir tanıdığın yakın arkadaşı olup, İstanbulda yaşamakta imiş. Dindar bir ailenin kızı olmasının yanısıra master yapmaktaymış. Ailesinin dindarlık levelini vurgulamak amaçlı da annesinin çarşaflı olduğu da bir dipnot olarak öne sürüldü tabi. Tüm bunlara rağmen şaşırtıcı bir şekilde Serpil in fotoğrafı bana ulaştı. Serpil aman aman güzel bir kız değildi, neredeyse hiç tarzım değildi hatta. Ama buna rağmen tamam kendisi de isterse görüşelim dedim. Hatta 2 gün sonra İstanbula gideceğimi hemen görüşme şansımızın da olduğunu ilettim.

Resimler bana gelene kadar ben zaten beğenilmiş olduğumdan olsa gerek Teyzemin girişimleri hemen sonuç verdi. Sonuç verdi dediğime bakmayın Serpil konuyu annesine aktaracağını ve en yakın zamanda dönüş yapacağını söylemiş aslında. Bu bile bir sonuç sayılıyordu malesef…Ertesi gün Teyzem aradı, bu kadar hıza yüreğim dayanmazdı, şaşkınlık içerisindeydim gerçekten. Merakla dinlemeye koyuldum…

Teyzem- Serpil annesiyle konuşmuş, biliyosun annesi çarşaflı, annesi demiş ki; benim düşündüğüm bir iki kısmet var, Serpil önce onlarla görüşsün onlar olmazsa senle görüşecekmiş.

Ben- O ne öyle teyze ya, sıraya mı geçtik şimdi yani.

Teyzem- Yok yavrum böyle şey olmaz, sen boşver bu kızı hiç gerek yok.

Ben- İyi peki napalım hayırlısı (bu konuda ençok kullandığım söz dizisidir)

Genelde hayırlı işlerde gurur yapılmaması bazı olumsuzlukların sineye çekilmesi öğütlenir hep. Ben de öyle yaparım zaten, lakin böyle durumlarda insanın canı sıkılıyor, tadı kaçıveriyor gerçekten. Buna rağmen olumlu bir hareket gelmesi durumunda adım atmaya hazır bir halde bekliyorum yinede. Bir tarafım doğru yaptığımı söylerken diğer tarafım ne kadar ezikçe davrandığımı haykırıyor…

Sonra aradan 2 hafta geçti ve kız bulma maceraları tarihime altın harflerle yazılacak bir olay gerçekleşti. Teyzem aradı:

Teyzem- Bugün Serpil aradı, annesini razı etmiş illa senle görüşmek istiyomuş

Ben- hıı..Sen ne dedin teyze?

Teyzem- Valla kızım sen o treni kaçırdın bikere dedim.

İşte o an ezik olduğumu düşündüğüm tarafımda öylesine bir tatmin yaşadım ki teyzem yakınımda olsa gidip ellerinden öperdim heralde. Meğerse ne ezik hissediyormuşum kendimi, bu kadarının da farkında değildim gerçekten. Günün sonunda en azından bir yanımın mutlu olmuş olması iyi bişeymiş bunu da böylece öğrenmiş oldum. Sonra yaz tatilinde teyzemler memlekete geri döndüler, tüm sülalenin huzurunda teyzeme teşekkür edip mübarek ellerinden öptüm.

Teşekkürler Teyze!

ve Serpil in annesi; siz de sıradaki trene doğru ilerleyin lütfen..

*Serpil: teyzemin evine gelip giden yurtdışında öğrenim gören bir kızımızın yakın arkadaşı

Categories: Uncategorized | Tags: | 2 Yorum

Yazı dolaşımı

2 thoughts on “Hikaye 7 – Tren

  1. Mrb geçen gün internette rastgeldi bu blog yorumsuz bırakıp geçemedim gerçekten tebrik ediyorum. Hem çok eğlenceli hem de inanılmaz tanıdık yaşananlar benim için.O kadar tanıdık ki hayretler için de kaldım okurken.Aracı kazaları,ne söylenen mesleklerin ne yaşların tutmaması,yüksek okul mezunu birinin bir anda master sahibi olarak tanıtılması,hiç ummadığın insanların ruh hastası çıkması vs vs kız tarafı olarak benim yaşadıklarım da tam böyle içinde acayip hikayler barındıran cinsten ama sonunda bir miktar rahatladım demek ki aynı sıkıntılardan muzdarip yegane insan ben değilmişim dedim.Velhasıl çok güzel ve dert ortağı bir blog…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

%d blogcu bunu beğendi: